Heerhugowaard De Noord, toen en nu en misschien nog iets daartussen.. (1)

(Heeft u ook van dit soort herinneringen aan uw jeugd, aan vroeger? schrijf het op of kom het ons vertellen want verteld u het niet dan gaat het verleden verloren met u, jammer voor de jeugd die wel degelijk geïnteresseerd is ! Namens het bestuur van de SHH dank!)

Het tweede artikel in deze serie gaat over de Nessewerf aan de Harlingenstraat.In december 2019 kreeg ik een mailtje van Jos Meissen met de vraag of Historisch Heerhugowaard geïnteresseerd was in enkele foto’s van hun huis aan de Harlingerstraat 17.Zij gingen verhuizen en hadden nog enkele oude foto’s van deze plek. Op zo’n vraag zeg je geen nee. Benieuwd naar de foto’s heb ik ze opgehaald en natuurlijk heb ik ook een foto gemaakt van de huidige situatie.

Jos vertelde dat ze naar Overijssel gingen verhuizen ivm de hoogspanningskabels bij hun huis.Ze hadden er lang over nagedacht, maar uiteindelijk toch besloten om ergens anders een mooie, vrije plek te zoeken. Ze wisten helaas niet wanneer de foto’s gemaakt waren. Ze hoorden gewoon bij het huis toen zij het kochten. Jos vertelde dat zij er ongeveer 20 jaar met veel plezier gewoond hebben.

Wat weten wij over De Nessewerf? De Nessewerf was een van de drie eilandjes in de Grote Waerd aan de oostkant van de Middenweg ter hoogte van Veenhuizen,  voor de polder werd drooggelegd in 1629.  Op kaarten uit die tijd zie je duidelijk een serie eilandjes op een rij. Vermoedelijk waren dit overblijfselen van vroegere erven van boerenwoningen, voordat Heerhugowaard een groot meer was geworden. Omdat door de bewoning ter plaatse het veendek was verdicht en met een ophogingslaag was afgedekt, hielden ze stand tegen het water. De eilandjes werden ook als ‘werf’ aangeduid, zoals Sappewerf en Nessewerf (werf=erf, bewoond, hoger gelegen land). Paardebos lag er precies tussenin. Deze werflanden moeten eens een aaneengesloten landstrook gevormd hebben en door een overstroming oostelijk van deze werflanden van Veenhuizen zijn losgeraakt.

Tja, deze kennis komt van Henk Komen uit De Overhaal van 1997 en uit het infoblad van Historisch Niedorp 2016.

Wat weet ik zelf nog van dit huis? Het was een pad dat het land in ging en aan het eind daarvan stond een huis, in de bossen. Daar woonde Pietje Pekel. De keren dat we via het Kerkepadje naar het Scarpet liepen om daar te gaan zwemmen, zo rond 1960, vonden we dat maar een raar huis. Met een vreemd pad, zomaar midden in het land. En Pietje Peper was een rare man. In werkelijkheid heb ik de beste man nooit ontmoet, wat er met hem aan de hand was wist ik ook niet, maar het was een spannende plek, waar we zo snel mogelijk aan voorbij gingen. In mijn herinnering was het ook geen wit huis, maar een huis dat er eng uitzag, met veel bomen.

Als er iemand is die meer weet te vertellen over de mensen die in dit huis hebben gewoond, of over Pietje Peper en wie hij was, dan zou ik het mooi vinden als u dat naar mij wilt mailen, gemmahiep@hotmail.com.

Op het vorige artikel kreeg ik van Gerrie Groot een aanvulling. Over tante Pietertje Groot-Moras, een oud tante van Gerrie. Ze was getrouwd met de broer van zijn opa Gert. Ze heeft veel geholpen in het grote gezin van opa Gert aan de Hasselaarsweg. Zij heeft in de gemeentewoningen gewoond.

Gemma Groot, met dank aan Jos en Carla Meissen, Henk Komen en Gerrie Groot

Het ligt in de bedoeling om zo af en toe herinneringen die zijn opgeschreven door Gemma Groot hier op te schrijven, het is in deze moeilijke tijd slechts "een pleister op de wonde".


 

Heerhugowaard De Noord, toen en nu en misschien nog iets daartussen..(2)

Het ligt in de bedoeling om zo af en toe herinneringen die zijn opgeschreven door Gemma Groot hier op te schrijven, het is in deze moeilijke tijd slechts "een pleister op de wonde".

 Mij werd de vraag gesteld of ik het een en ander wilde schrijven in "Het Contact" over Heerhugowaard Noord van vroeger. De coronacrisis hakt namelijk behoorlijk in de kopij. Geen sporten meer, dus weinig info, dus ook een vrij dun Contact.

Een aantal jaren geleden hebben Rob Estoppey en Jan de Vries van “Historisch Heerhugowaard” artikelen geschreven in de Alkmaarsche Courant, met als onderwerp: "Heerhugowaard, toen en nu". Jan had een behoorlijk archief met oude foto’s tot zijn beschikking en met elkaar zochten ze in Heerhugowaard de plaats op waar de foto’s waren genomen. Ze maakten een nieuwe foto van de bestaande situatie en beschreven beide foto’s in de krant.

Hier volgt mijn eerste artikeltje en ik mocht zelf bepalen wat het werd. Deze keer gaat het over de gemeentewoningen die stonden aan de overkant van Middenweg 496 waar ik ben opgegroeid. Aan de Middenweg 491-505. Nu woont mijn broer Jochem met zijn vrouw Heleen op dit adres. Het kan niet missen, het nummer staat met kapitale letters op de gevel.

De gemeentewoningen zijn gesloopt rond 1978/1979, ik heb er lang tegen aan gekeken.          Ik weet ook nog wie er toen woonden: Van Zuid naar Noord: De familie Korver, Moras, mijn zus Annie, Groot, Overbeek, daarnaast weet ik niet meer, Broersen, en Ab Groot. Er hebben veel meer families gewoond, zomaar een paar namen: Hoek, buurvrouw Pietertje, Baars, van Egmond, Hoekman. In de archieven zullen er vast veel meer te vinden zijn.

Naast ons, op nummer 498 woonde S.P. Borst, de archivaris. Zo noemden men hem. Hij heeft in “Bommen op Heerhugowaard” een verhaal geschreven over zijn oorlogservaringen. Ik kwam hierin het volgende tegen: "Eind november 1940 betrokken we een woning van de woningbouwvereniging in De Noord aan de Middenweg, huisnummer C28, later nummer 499. Begin 1941 dempte de Nederlandse Heidemij de sloot langs de Middenweg in De Noord, een werkverschaffingsproject. De grond werd aangevoerd van een hooggelegen stuk land. Dit heette in de 16e eeuw, toen Heerhugowaard nog een meer was, “ Paardenbosch”.

Onderstaande foto is van eind jaren 20 van de vorige eeuw. Je ziet hier nog een sloot en bruggen naar de huizen. Het verhaal van buurman Borst, gaf direct een antwoord op de vraag wanneer die sloot gedempt werd. Ik herinner me dat we, als kinderen, op dat gedempte stuk altijd konden spelen met de buurtkinderen. Wie dat waren? De kinderen van Jaap Beers en Aggie Beers-Bergmans: Henk, Afra, Ans, Jos, Carla en John. Verder van Henk Beers, de timmerman, Frans en Gerard. Van de familie  Overbeek: Tineke, John, Eddie. Van buurman Henk Groot: Sam, Nico, Marjo. We speelden  verlostikkies, met een lange sliert kinderen op de gedempte straat, of Stand in de mand. Ook werd door buurman Borst inzichtelijk gemaakt dat de Paardenboschlaan, met de boerderij van Pauw Oudeman hoger lag. Net als De Nessewerf, en de Sappewerf waren dat eilanden in het meer van Heerhugowaard, voordat het werd drooggelegd. Eerlijk gezegd heb ik in die tijd nooit geweten dat dat weggetje de Paardenboschlaan heette. Wij noemden het altijd: “Het pad van Oudeman”.

De gemeentewoningen zijn gesloopt. Het had nogal wat voeten in de aarde voordat alle bewoners wilden verhuizen en een ander huis hadden. De huizen die daarna gebouwd werden staan op de andere foto’s hieronder. Prachtig natuurlijk. Mijn ouders kwamen in een deftig buurtje te wonen.

Gemma Groot, voorzitter van de "Stichting Historisch Heerhugowaard" met dank aan Historisch Heerhugowaard en aan buurman Borst.

  

(Heeft u ook van dit soort herinneringen aan uw jeugd, aan vroeger? schrijf het op of kom het ons vertellen want verteld u het niet dan gaat het verleden verloren met u, jammer voor de jeugd die wel degelijk geïnteresseerd is ! Namens het bestuur van de SHH dank!)